سبک زندگی

سبک زندگی

یک سایت دیگر با وردپرس فارسی

احادیث درباره توبه

اندازه فونت :
۱۳۹۷/۱۲/۰۸

١ـ «پيامبر گرامي اسلام صلي‌الله عليه و آله و سلم»:

بابُ التّوبَةِ مَفتُوحٌ.

درب توبه هميشه باز است.

٢ـ «روایت شده که»:

لِكُلِّ داءٍ دَواءٌ وَ دَواءُ الذَّنبِ اَلاِستِغفارُ.

هر دردي دوا و درماني دارد. داروي گناه، طلب آمرزش و استغفار کردن است.

٣ـ «سیدنا علی رض »:

التّوبَةُ نَدَمٌ بِالْقَلْبِ وَ اسْتِغْفارٌ بِاللِّسانِ وَ تَرْكٌ بِالْجَوارِحِ، وَ اِضمارٌ أنْ لايَعُودَ.

توبه عبارت است از: پشيماني در دل، استغفار با زبان، ترک گناه در عمل و تصميم بر عدم ارتکاب مجدّد آن.

٤ـ «پيامبر گرامي اسلام صلي‌الله عليه و آله و سلم»:

اَلتّائِبُ مِنَ الذّنبِ كَمَن لاذَنْبَ لَهُ.

کسي که از گناه توبه کرده مانند کسي است که گناهي نکرده است.

٥ـ «روایت شده که»:

تَأخيرُ التّوبَةِ إِغترارٌ.

(سهل‌انگاري در توبه) و به تأخير انداختن آن، يک خُدعه و عمل فريبکارانه است.

٦ـ «سیدنا علی رض »:

لادينَ لِمُسوِّفٍ بِتَوبَتِه!

کسي که توبه را به تأخير مي‌اندازد و امروز و فردا مي‌کند دين و ايمان ندارد!

٧ـ حضرت حسن مجتبي(رض):

التَّقوي بابُ كُلِّ تَوبَةٍ.

تقوا و پرهيزکاري درب ورودي هر گونه توبه و انابه است.

٨ـ «پيامبر گرامي اسلام صلي‌الله عليه و آله و سلم»:

اَلتّوبةُ معَروضَةٌ في‌الجَسَدِ مادامَ الروُّحُ فيها.

تا زماني که روح در بدن آدمي است هنوز جاي توبه برايش باقي است.

٩ـ «روایت شده که»:

لَيسَ شَيءٌ اَحبُّ اِلَي اللهِ مِن مُؤْمِنٍ تائِبٍ أَو مؤْمِنَةٍ تائِبَةٍ.

چيزي در نزد خدا محبوب‌تر از يک مرد يا يک زن توبه‌کننده نيست.

١٠ـ «پيامبر گرامي اسلام صلي‌الله عليه و آله و سلم»:

النَّدمُ تَوبَةٌ.

پشيماني از گناه، خود، توبه از گناه است.

١١ـ «روایت شده که»:

ما مِن عَبدٍ أَذنَبَ ذَنباً فَنَدِمَ عَلَيهِ اِلاّ غَفَراللهُ لَهُ قَبلَ أَن يَستَغفِرَ.

هر بنده‌اي که از گناهي که مرتکب شده پشيمان شود، پيش از آنکه استغفار کند خداوند گناهش را مي‌آمرزد.

١٢ـ «روایت شده که»:

تَعَطّروا بِالاِستغفارِ وَلا تَفضَحَنَّكُم رَوائِحُ الذُّنوبِ!

با استغفار کردن، خود را معطّر و خوشبو کنيد تا رايحة (متعفن) گناه، شما را مفتضح ننمايد!

١٣ـ «روایت شده که»:

مَن اَشفَقَ مِنَ النّارِ بادَرَ بِالتَّوبَةِ اِليَ اللهِ مِن ذُنُوبِهِ و راجَعَ عَنِ المَحارِم.

کسي که (براستي) از آتش دوزخ مي‌ترسد بي‌درنگ از گناهانش به درگاه خداوند توبه مي‌کند و از عمل حرام و نا‌بکار خود دست برمي‌دارد.

١٤ـ «سیدنا علی رض »:

اِنّ النّدَمَ عَلَي الشَّرِ يدعو اِلي تَركِه.

پشيماني از کار بد، خود باعث ترک آن خواهد شد.

١٥ـ «روایت شده که»:

التَّوبَةُ النَصوحُ أَن يكونَ الباطِنُ كَالظّاهِرِ و اَفضلَ مِن ذلِك.

توبة خالصانه آن است که باطن شخصي با ظاهر او يکي باشد بلکه بهتر و والاتر.

١٦ـ «سیدنا علی رض »:

المُقِرُّ بِالذُّنوبِ تائبٌ.

کسي که به گناهان خود اعتراف مي‌کند، او ديگر توبه‌ کرده است.

١٧ـ «سیدنا علی رض »:

طوبي لِمَن بكَلي عَلي خَطيئتِهِ وَ أَمِنَ النّاسُ شَرَّهُ.

خوشا به حال کسي که به خاطر گناهاني که مرتکب شده گريه مي‌کند (و پشيمان است) و مردم ديگر از شر و آزار او در امان هستند.

١٨ـ «روایت شده که»:

كُلَّما عادَ المؤمِنُ بِالاِستغفارِ وَالتَّوبَةِ عادَاللهُ عَلَيهِ بِالمَغفِرة.

هر بار که مؤمن توبه و استغفار خود را تجديد کند خدا نيز مغفرت و آمرزش خود را براي وي تجديد مي‌نمايد.

١٩ـ «سیدنا علی رض »:

الذُّنوبُ اَلدّاءُ وَ الدّواءُ اَلاستِغفارُ وَ الشِفاءُ أَن لاتَعُودَ.

گناهان درد است و دواي آن استغفار، و شفا و بهبودي عدم ارتکاب مجدد آن است.

٢٠ـ «روایت شده که»:

مَن أَصََرَّ عَلي‌المَعاصي و طَلبَ العَفوَ مِن رَبِّهِ وَ لَم يَتُبْ فَقَدِ اسْتَهزَأَ بِنَفسِهِ!

کسي که بر ارتکاب گناه پافشاري مي‌کند و از آن دست‌بردار نيست و (در عين حال) از خداي خود طلب عفو و بخشش مي‌کند در حقيقت خود را مسخره کرده است!

٢١ـ «پيامبر گرامي اسلام صلي‌الله عليه و آله و سلم»:

لَو عَمِلْتُمُ الخَطايا حتّي بَلَغَ اليَ السّماءِ ثُمَّ نَدِمتُم لَتابَ اللهُ عَلَيْكُم.

شما اگر آنقدر گناه کرده‌ايد که تا به بلندي آسمان رسيده سپس از كردة خود پشيمان شديد خداوند توبة شما را مي‌پذيرد.

٢٢ـ «روایت شده که»:

اِنَّ اللهَ غَفورٌ رَحيمٌ يَقبَلُ التَّوبَةَ وَ يَعفو عَنِ السَّيِّئاتِ فَاِيّاكَ أَن تُقَنِّطَ المؤمنينَ مِن رَحمةِ‌الله.

خدا مسلّماً آمرزنده و مهربان است، توبة بنده را مي‌پذيرد و از گناهانش درمي‌گذرد و تو برحذر باش، مبادا که مؤمنان را از رحمت خدا مأيوس کني.

٢٣ـ «روایت شده که»:

اِذا تابَ العَبدُ تَوبَةً نَصوحاً أَحَبَّهُ اللهُ فَسَتَرَ عَلَيهِ في‌الدُّنيا والآخرة.

وقتي بنده توبة خالصانه مي‌کند خدا هم او را دوست مي‌دارد و عيوبش را در دنيا و آخرت مي‌پوشاند.

٢٤ـ «روایت شده که»:

اِنَّ اللهَ يُحِبُّ العَبدَ المُفَتِّنَ التَّوّابَ وَ مَن لَم يَكُن ذلِكَ مِنهُ كانَ أَفضَل.

خداوند بنده‌اي که به گناه آلوده بوده و مرتب در حال توبه است دوست مي‌دارد. البته آن کس که گناه نکرده از او افضل و بالاتر است.

٢٥ـ «روایت شده که»:

انّ المُؤمِن لَيُذنِبُ الذَنبَ فَيَذَكْرُ بَعدَ عِشرينَ سَنَةً فَيَستَغفِرُاللهَ مِنهُ فَيَغفِرُلَه.

مؤمن يک زماني گناهي مي‌کند و بعد از بيست سال آن را به ياد مي‌آورد، از خداوند طلب مغفرت و بخشش مي‌کند، خدا نيز او را مورد عفو و آمرزش خود قرار مي‌دهد.

٢٦ـ «سیدنا علی رض »:

طِهِّروا قُلوبَكُم مِن دَرَنِ السَّيِّئات تُضاعفْ لكُمُ الحَسناتُ.

دل‌هاي خود را از چرک گناه پاکيزه کنيد تا حسنات و پاداش‌هاي شما مضاعف گردد.

٢٧ـ «سیدنا علی رض »:

نَحنُ نُريد اَلاّ نَموتُ حتّي نَتوبَ وَ نَحنُ لانَتوبُ حتّي نَموتَ!

ما مي‌خواهيم تا وقتي که نمرديم توبه کنيم در حالي که ما تا وقتي که نمرديم توبه نمي‌کنيم!

٢٨ـ «پيامبر گرامي اسلام صلي‌الله عليه و آله و سلم»:

ثلاثةٌ لاتُرَدُّ لَهُم دَعوَةٌ: اَلسَّخِيُّ وَ المَريضُ والتّائِبُ.

سه نفرند که دعايشان رد نمي‌شود (و مستجاب است): آدم سخاوتمند و شخص مريض و کسي که از گناهش توبه مي‌کند.

٢٩ـ «پيامبر گرامي اسلام صلي‌الله عليه و آله و سلم»:

لاتُؤَخِّرِ التَّوبَةَ فَاِنَّ المَوتَ يَأتي بَغتَةً.

توبه را (هيچ‌وقت) به تأخير مينداز که لحظة مرگ بي‌خبر و ناگهاني مي‌رسد.

٣٠ـ «پيامبر گرامي اسلام صلي‌الله عليه و آله و سلم»:

طوُبي لِمَن وَجَدَ في صَحيفَةِ عَمَلِهِ يَومَ القيامَةِ تَحتَ كُلِّ ذَنبٍ «استَغفِرُالله»

خوشا به حال کسي که در نامة عملش روز قيامت، زير هر گناهي که کرده يک «استغفار» ببيند.

٣١ـ «پيامبر گرامي اسلام صلي‌الله عليه و آله و سلم»:

اِنّ اللهَ يَقبَلُ تَوبَهَ عَبدِهِ ما لَم يُغَرغِرْ.

خداوند توبة بنده‌اش را تاجان به گلو نرسيده قبول مي‌کند.

٣٢ـ «روایت شده که»:

إنّ العَبدَ أَذا أَذنَبَ ذَنْباً اَجَّلَهُ اللهُ سَبْعَ سَاعاتٍ فَاِنِ استَغَفَراللهَ لَم يُكْتبْ عَلَيهِ شَئٌ وَ اِن مَضَتِ السّاعاتِ و لَم يَستَغفِرهُ كُتِبَ عَلَيهِ سَيئةٌ.

بنده هر گاه گناهي مرتکب شود خداوند تا هفت ساعت او را مهلت مي‌دهد چنانچه توبه کرد چيزي براي او نوشته نمي‌شود واِلّا تنها يک گناه برايش ثبت مي‌گردد.

٣٣ـ «سیدنا علی رض »:

ما اَهدَمَ التَوبَةَ لِعَظيم الجُرمِ!

به راستي که توبه کردن تا چه اندازه گناهان عظيم و بزرگ را ويران و منهدم مي‌کند!

٣٤ـ «روایت شده که»:

التّوبَةُ النَّصُوحُ أنَ يَتوبَ العبدُ مِنَ الذّنبِ ثُمَّ لايَعودُ اِلَيهِ.

توبة خالصانه آن است که وقتي بنده از گناه توبه کرد ديگر مرتکب آن گناه نشود.

٣٥ـ «سیدنا علی رض »:

ما كانَ اللهُ لِيَفتَحَ لِعَبدٍ بابَ التَّوبَةِ وَ يُغلِقَ عَنهُ بابَ المَغفِرَةِ.

هرگز چنين نيست که خداوند درِ توبه را به روي کسي باز کند ولي درِ آمرزش و مغفرت خود را به روي او ببندد.

٣٦ـ «روایت شده که»:

لاكبيرةَ مَعَ الاِستغفارِ وَ لاصغيرةَ مَعَ الإصرار.

کسي که استغفار از گناه مي‌کند ديگر گناه «کبيره» ندارد و (از طرفي) آن کس هم که از گناه کوچک دست برنمي‌دارد ديگر گناهش «صغيره» نيست (بلکه گناه کبيره است).

٣٧ـ «سیدنا علی رض »:

طوبي لِعَبدٍ يَستَغفِرُاللهَ مِن ذنبٍ لَم يَطّلِعْ عَلَيهِ غَيرُهُ.

خوشا به حال بنده‌اي که در نزد خدا از گناهي توبه مي‌کند که غير از او کسي بر آن مطّلع نيست.

٣٨ـ «روایت شده که»:

مِنَ الذُّنوبِ ذُنوبٌ لاتُغْفَرُ اِلا بِعَرَفات.

بعضي از گناهان است که جز در صحراي عرفات (ايام حج) آمرزيده نمي‌شوند.

٣٩ـ «روایت شده که»:

آيَةُ قَبُولِ الَحَجِّ تَركُ ما كانَ عَلَيهِ العبدُ مُقيماً مِنَ الذُّنوب.

علامت قبولي «حج» دست کشيدن از گناهاني است که بنده قبلاً بدان‌ها آلوده بوده است.

٤٠ـ «روایت شده که»:

اَلمُؤمِنُ اِذا أحسَنَ اِستَبْشَرَ و اذا أَساءَ اِستَغفَر.

مؤمن کسي است که وقتي کار خوبي مي‌کند شاد و خوشحال مي‌شود و زماني که گناهي مرتکب گردد استغفار و (از خداوند) طلب آمرزش مي‌نمايد.

بازدیدها: 26

سوال خود را مطرح کنید :